 |
 |
|
| بهونه |
|
گه بي هوا کسي وارد زندگيت شد ؛ بدون کار "خدا" بوده ! , اگه بي محابا دلها قبل از دستها بهم گره خورد ؛ بدون کار "خدا" بوده ! , اگه گريه هات تو خنده غفلت ديگران شنيده نشد تا خورد نشي ؛ بدون تنها محرمت "خدا" بوده ! , حالا هم اگه دلت شکسته و بغض تنهائي خفت کرده ؛ شک نکن تنها مرهمت "خداست" که ؛ از سر تواضع يه بهونه واسه نوازشت گير آوورده ! آخه مي دوني ؟ : "خدا" خيلي تنهاست
|
|
+ نوشته شده در
87/10/23ساعت توسط خودم |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
زندگي گفت: که آخر چه بود حاصل من ... ؟
عشق فرمود: تا چه گويد دل من... عقل ناليد: کجا حل شود مشکل من ...؟ مرگ خنديد: در خانه ي ویرانه ی من! |
| نوشته های پیشین |
|
87/10/01 - 87/10/30 |
|
RSS
|